Autor: admin

Gornja Miričina je jedno od starijih naselja u regiji. Vjeorvatno je na tom prostoru egzistiralo naselje još u srednjovjekovnoj Bosni na šta nam ukazuje dovište (molitvište) Ratiš i toponimi Crkvine. Nema tačnih podataka kada su mještani prihvatili islam, kada je organizovan vjerski život niti kada je sagrađena prva džamija koja se nalazila u Begovićima. Prema kazivanju mještana džamija je bila od drveta srezanog u ćertove a pokrivena daskom. U njoj su se klanajlidnevni namazi a džuma-namaze su klanjali u džuma-džamiji u Rijeci, Donja Orahovica.

Prva džamija u Gornjoj Miričini je ostala na istom lokalitetu sve do 1932. godine kada je svečano otvorena nova džamija na placu u ravni koji je uvakufio Ibro Begović. Džamija je prvobitno sagrađena šeperom sa munarom koja je vođena sa krova a izgled joj je ostao nepromjenjen sve do 1978. godine kada je džamija potpuno adaptirana. Šeper je izbijen i zamijenjen ciglom a umjesto starih, uskih prozora, postavljeni su novi, veći. Iste godine dolazi do odvajanja džemata Miričina Polje jer su se stvorili uslovi za formiranje novog džemata. Ovim je džemat Gornja Miričina znatno oslabljen ali je nastavio sa funkcionisanjem.

Novo renoviranje unutrašnjosti džamije je urađeno 1998. godine. Bilo je planirano da se renovira i munara ali to je bila veća investicija za postratni period, međutim, 2004. godine započeta je izgradnja nove betonske munare odvojene od džamije. Izgradnja munare je bila inicijator da se sagradi i nova betonska džamija čiji su radovi započeli 2005. godine a svečano otvorenje je bilo 1. jula 2006. godine. Uporedo sa izgradnjom džamije i munare, radilo se na uređenju harema koji je ograđen kovanom ogradom. Stara dotrajala abdestana od drveta koja je imala izgled turbeta, zamijenjena je novom zidanom u sličnom izgledu. Napravljena je nova zgrada u kojoj se nalazi garaža, kotlovnica, mokri čvor, a na spratu mektebska prostorija. I vakufska kuća je dograđena sa spratom na kojoj je urađena nova fasada, postavljena nova stolarija i napravljen novi raspored stanbenog prostora. Cijeli džamijski kompleks ima vlastito vodosnadbijevanje pitkom vodom. Sve ovo je urađeno vlastitim sredstvima džematlija među kojima su se posebno istakli Esad Softić i Fikret Begović.

Džemat ima oko 220 domaćinstava a nakon odvajanja džemata Miričina Polje dužnost hatiba obavljao je honorarno Hasib-ef. Čamdžić. Za prvog stalnog imama postavljen je Sifet-ef. Omerović od 1989. do 1992. godine koji napušta džemat pred sami rat. Tokom rata i sve do 1997. godine imamsko- hatibsku dužnost ponovo obavlja Zećir-ef. Alićkoji je završio Behram-begovu medresu u Tuzli ali je malo radio kao imam. U mirovinu je otišao iz državne službe, kada je za stalnog imama postavljen Džemal-ef. Ibrahimović gdje je ostao do danas i dao znatan doprinos izgradnji džemata.

U ovom džematu, prije odvajanja džemata Miričina Polje službovali su mnogi imami kao što su Kasim-ef. Omerović, neki efendija iz Sokola, efendija Humić, Ibrahim-ef. vehabović, Muhibija-ef. Nurikić, Muhamed-ef. Dedić, neki Barak hodža, kako su ga zvali, ali se ne zna koje godine, zatim Mehmed-ef. Šako, Hasib-ef. Čamdžić, Faruk-ef. Džakulić, Salih-ef. Begović, Smajo-ef. Mustafić a nakon odvajanja Sifet-ef. Omerović. Konačno je, 1997. godine, došao Džemal-ef. Ibrahimović i ostao sve do danas.

Džemat nema školu, ambulantu, dom kulture jer je 70-ih godina centar mjesne zajednice pomjeren u Donju Miričinu kada je krenulo intezivno iseljavanje iz Gornje Miričine. I do danas su ostali nazivi mahala Hatunići, Alići, Begovići i drugi gdje nema niti jedne kuće u kojoj je neko stalno nastanjen osim vikendom.

Džemat Džakule je smješten na sjevernoj strani Medžlisa Gračanica. Uglavnom se naselje formiralo trebavskom padinom na lijevoj strani Citoviljskog ili Džakulskog potoka. Duž potoka pruža se pitoma dolina koja je u posljednje vrijeme sve naseljenija, gdje se vremenom formirao urbani centar naselja. Danas džemat broji oko 428 domaćinstava. Ne zna se pouzdano od kada džemat funkcioniše ali je još krajem 19. stoljeća imao džamiju. Džamija je bila drvena, uobičajeni tip džamija 16. do 20. stoljeća. Kao i mnoge druge i ona je bila pokrivena tesanim daskama. Iz krova je  bila izvedena drvena munara. Budući da je bila od drveta, često je dospijevala u trošno stanje pa je više puta renovirana. Opstala je, vjerovatno, uz mnoge izmjene do 1964. godine. Postoji vjerovatnoća da je do temelja rušena i nanovo građena. Na ovo ukazuju njezini posljednji gabariti 8X8 m 1964. godine kada je definitivno srušena. Naime, džamije iz  perioda njene prvobitne gradnje, bile su, njčešće, gabarita 5X6 m. Interesantno je da je ova džamija sagrađena na suprotnoj obali od naselja. Vjerovatno je ova džamija bila džuma-džamija kojoj su gravitirala i druga okolna naselja; Trnovci, Doborovci, Prijeko Brdo, Biberovo Polje i neka druga naselja gradačačke općine. U ovom slučaju, kao centralna džamija, moguće je da je i sa prvom gradnjom bila gabarita 8X8 m.

Nakon rušenja ove džamije, 1964. godine počela je izgradnja nove i veće džamije dimenzija 10X13m. Zidana je punom ciglom a pokrivena crijepom. Pored nje je izgrađena, zidana ciglom, munara visine 28 m. Svečano je otvorena 01. septembra 1966. godine. Džamija je služila potrebama vjerskog života džakuljana sve do 2007. godine. Tada je porušena i izgrađena  nova,  veoma monumentalna džamija, ogromnih dimenzija sa 430 m2 uz učionicu, abdesthanu i gasulhanu. Po svojim dimenzijama je najveća džamija na prostoru Medžlisa Gračanica. Svečano je otvorena 28. augusta 2008. godine. U džematu se nalazi i mesdžid u donjem dijelu Džakula u mahali Mehmedovići gdje se izvodi mektebska nastava i klanja teravih-namaz. Inače džemat funkcionira veoma dobro sa imamom Dževad ef. Musićem, mještaninom, koji je na ovoj dužnosti već 25 godina.

Poznati imami koji su obavljali dužnost imama u ovom džematu su: Mušić Began, Mušić Husejn, Sinanović Mehmed, Hrnjčić Bego i trenutno, imamsku dužnost obavlja , već pomenuti Dževad ef. Musić.

Dzemat Pribava je prigradski džemat  Medzlis iz Gračanica. Od centra grada je udaljen oko 3,5 km. Spada u kategoriju relativno mlađih dzemata. Putujući sprečanskom dolinom, Mehmed- beg Kapetanović Ljubušak u svom djelu „Istocno blago“ spominje selo Lohinju a ne spominje selo Pribavu. Na osnovu ovih podataak zaključuje se da Pribava još nije bila formirana kao naselje. Ljubušak je putovao sprečanskom dolinom se početkom 18 stoljeća. Poslije kraja prvog svjetskog rata dolazi do organiziranja prvog mekteba i stvaranje uvjeta za nastanak kako džemata, tako i naselja kao cjeline.

U potrazi za boljim uvjetima za život krajem 60. i početkom 70. godina dolazi do intenzivnijeg naseljavanja iz drugih mjesta u ovaj džemat. Važno je napomenuti da je znatan broj džematlija, bježeći ispred agresorske čizme utočiste našao u ovom džematu. Znatan broj je otišao u razne evropske zemlje dok su neki, a ima ih priličan broj, naprivili domove i stalno se nastanili u ovom džematu. Prvi pisani podatci o vjerskom životu datiraju iz 1921. godine kada su džematlije predvođene Jukan Šećom odlučile da proširuju mekteb.

Džamija je počela sa izgradnjom krajem 60. godina a proklnjala je 1974. godine. Tokom agresije na BiH džamija je pogođena velikim brojem četničkih granata iz različitih oruđa. Na džamiji je pričinjena velika materijalna šteta. Poslije rata džamija je renovirana i dovedena u funkcionalno stanje. Osim džamije, džemat je izgradio novu  vakufsku kuću. Džemat pribava broji oko 558 domaćinstva i ima oko 2500 stanovnika.

Nema pisanah tragova o prvim imamima u ovom džematu, ali po priči starijih džematlija, sjećaju se nekih starijih imama koji su obavljali imamsku dužnost u ovom džematu. Spominje se ef. Maočak, poslije njega neki ef. Džanan koji je pogino u drugom svjetskom ratu od partizanske granate. Poslije ovih imama na dužnost je dosao hfz. Husejn-ef. Alibegović koji je prilično dugo radio kao imam u ovom džematu, zatim dolazi Sabit Alihodžic koji takođe znatan broj godina radi kao imam u ovom džematu. Poslije Sabit-ef., kratko vrijeme,  dužnost imama obavljao je Muhibija-ef.  Nurikić. Iza, rahmetlije Muhibije-ef na dužnost imama dolazi Redžo-ef Fehrić koji takođe kratko radi u ovom džematu. Od 1974. godine za imama u ovaj džemat dolazi Alija-ef. Hodžić. Od 1993. godine na dužnosti imama u džematu Pribava je Amel-ef. Nurkić.

Džemat Donja Orahovica je džemat prve kategorije i nalazi se 9 kilometara od Gračanice prema Tuzli na magistralnom putu Doboj-Tuzla.Džemat ima dvije aktivne džamije i to Džamiju „Klanac“ (stara džamija izgranena 1968. godine) i Džamiju „Centar“ (novoizgranena džamija 2012. godine) u kojima su imami Mevludin ef. Zaketović i Senaid-ef. Dedić. Predsjednik Džematskog odbora je MehmedMujić Suljo.Osim džamija postoje i mektebski objekti (mesdžidi) u sljedećim naseljima: Makovci, Turkovići, Bajići i Kamenica.

Džemat Donja Orahovica je, ne računajući gradske džemate Bijele i Šarene džamije najveći i najbrojniji džemat na prostoru Medžlisa IZ Gračanica. Džemat broji 1.065 domaćinstava sa približno 4000 stanovnika!

Džemat Donja Orahovica se prostire na 9,6 kvadratnih kilometara. Po dužini od juga ka sjeveru 4 dužna kilometra a po širini od istoka ka zapadu 2,4 dužnih kilometara. Na zapadu graniči sa džematom Orahovica –Rijeka, na istoku sa džematom Rašljeva, na sjeveru graniči sa džematom Gornja Orahovica I, dok mu je na jugu prirodna granica prema manjem bh. entitetu rijeka Spreča.Džematsko (samim time i mektebsko) područje obuhvata preko 70% teritorije Mjesne zajednice Orahovica Donja sa naseljima: Centar, Bajića-Han, Karići, Klanac, Bajići, Kamenica, Guvna, Basići, Turkovići i Makovci.

Historijat džemata Donja Orahovica se veže za egzistrianje prve izgrađene džamije u ovome džematu na lokalitetu Mala Rijeka ili kako se još zove i Prosjeka na krajnjem sjevernom dijelu današnjeg naselja Rijeka. Ova je džamija prema navodima profesora Rusmira Djedovića izgranena najvjerovatnije još u 17. stoljeću. Upravo je po ovoj džamiji koja više ne postoji ovaj lokalitet i mezarje u čijem haremu se nalazila džamija kasnije u narodu prozvan Staradžamija.Neki od imama za koje se zna da su radili u njoj prije njenog rušenja 1967. godine su: Mustafa ef. Dedić, Mustafa ef. Mekić (obojica imami koji su imali dekret), i Husein ef. Humić i Hasan ef. Dedić (imami koji nisu imali dekret).

Stara orahovička džamija iz 17. stoljeća

Stara orahovička džamija, sjeverno od mahale Rijeka, je najstarija džamija koja je postojala u Orahovici. Ona je starinom opsluživala jedinstveno naselje Orahovicu, koja se službeno razdvojila na Gornju i Donju tek krajem 19. stoljeća.Sa ovom džamijom nije počeo samo period uvođenja mektebskog obrazovanja na ovompodručju, već obrazovanja uopšte.

Iz nje su se granali džemati na većem dijelu današnje dvije mjesne zajednice Donje i Gornje Orahovice, tako da danas na području dvije Orahovice postoje četiri džemata sa čak pet džamija i pet aktivnih imama u njima.Nažalost, ova džamija je proglašena ruševnom i 1967. godine je i porušena. Prema kazivanju starijih mještana porušena je radi iskorištavanja kamena i drugog granevinskog materijala prilikom izgradnje nove džamije u današnjem džematu Donja Orahovica –Rijeka. Da su džematlije imale više sluha za očuvanje svoje tradicije i kulturne baštine, nesumnjivo je da bi ova džamija danas bila proglašena nacionalnim spomenikom BiH, baš kao i džamija u Delićima u Lukavici koja je istovjetne gradnje.

Džemat Donja Orahovica je danas jedan džemat sa jednom džematskom skupštinom, jednim džematskim odborom i jednim predsjednikom odbora, ali sa dvije džamije i dva imama i kao takav je jedinstven na području Tuzlanskog muftijstva i šire.

Izgradnja druge džamije u Orahovici 1847. godine

Za razliku od gradskih sredina u kojima je izgraneno više džamija i egzistiralo više vakufa, u ruralnim naseljima se vakuf kao glavni izvor prihoda za održavanje vjerskog života u džematu vezivao za jedinu džamiju koji je egzistirala u tom naselju. Ipak negdje se vakuf vezivao i za dvije džamije u jednom naselju, kao što je slučaj sa Orahovicom od 1847. godine koja je izgradnjom druge, Sulejman-begove, džamije na prostoru današnje Gornje Orahovice imala dvije džamije. Prema tome, krajem turske uprave u Orahovici postoje dvije džamije i vjerovatno dvojica mutevelija koji su se brinuli svaki za svoj vakuf.Na osnovu Sumarnog proračuna vakufa u Bosni i Hercegovini za 1899. godinu pouzdano se zna da su ove dvije džamije već tada egzistirale u razdvojenom naselju.

Mutevelija stare džamije u Donjoj Orahovici je te daleke 1899. godine bio Mehmed-aga Bajić, a mutevelija vakufa Begove džamije i mekteba u Gornjoj Orahovici je bio izvjesni mulaSulejman Mujić. Kasnije je mutevelija Stare orahovičke džamije bio Halil Karić.

Izgradnja džamije na Klancu 1968. godine

Kako se stanovništvo Orahovice, kao uostalom i drugih naselja uz magistralni put, sve više spuštalo sa brda ka dolini rijeke Spreče, tako je postojala potreba za gradnjom nove džamije bliže centralnom dijelu naselja. Tako je izgranena Džamija na Klancu 1968. godine. Gradnjom ove džamije počinje treći preiod u razvoju džemata Donja Orahovica.O njenom svečanom otvorenju hadži Naim Hadžiabdić je te 1968. godine zapisao sljedeće: „Dana 15. septembra 1968. godine džematlije Donje Orahovice kod Gračanice proslaviše veliko slavlje koje je upriličeno povodom otvorenja novosagranene džamije. Da bi uveličali ovu svečanost i podijelili radost i veselje sa vrijednim džematlijama Donje Orahovice, svečanosti su prisustvovali članovi Sabora Kadri ef. Hajdarević, H. hfz. Džemal ef. Hodžić, H. hfz. Husein ef. Mujić, glavni imam u penziji Hafiz Ibrahim ef. Mehinagić, mnogi predsjednici odbora IVZ, velik broj vjerskih službenika kao i džematlija iz bližih i daljih džemata među kojima je zapažen znatan broj omladine. Računaju da je bilo prisutno oko 20.000 duša ovoj svečanosti.“

Prema kazivanju starijih mještana Donje Orahovice, stanovnici mahale Rijeka nisu bili zadovoljni što nova džamija na Klancu nije podjednako udaljena svim džematlijama i nije postavljena tačno na sredini naselja, te su i oni nezadovoljni time počeli da grade svoju džamiju u Rijeci. Kada je 1974. godine ova džamija otvorena dotadašnji jedinstveni džemat Donja Orahovica se razdvojio na dva džemata: Donja Orahovica – Bajići i Donja Orahovica – Rijeka. Svega su dvojica imama službovala u džamiji na Klancu: Hasan ef. Dedić koji je zaradio penziju na ovoj službi od otovrenja džamije 1968. pa do 1990. godine kada je za imama primljen sadašnji imam Mevludin ef. Zaketović.

Mutevelije su bili: Ibrahim Dedić Brajko, Hasan Hasić, Himzo Muratović, Ibrahim Dedić Baja, Safet Hasić, a sadašnji mutevelija je Mehmed Mujić Suljo.

Izgradnja nove Džamije Centar 2012. godine

Džematlije Donje Orahovice, na čelu sa imamom Mevludin ef. Zaketovićem i tadašnjim mutevelijom Safetom Hasićem, su 2007. godine odlučile da grade najnoviju savremenu džamiju sa mnogo poslovnih i pratećih prostora u suterenu objekta te sa dvije munare što je prvi slučaj džamije sa dvije munare na prostoru Medžlisa IZ Gračanica. Odmah se pristupilo realizaciji ideje i džamija je danas gotovo potpuno dovršena, a svečano otvorenje se planira, ako Bog da, pred kraj iduće godine. Nova džamija je smještena u strogom centru naselja neposredno uz magistralni put i objekat Doma kulture MZ Donja Orahovica.

Prema svemu navedenom, nastanak i razvoj džemata Donja Orahovica se može promatrati kroz četiri perioda:

1. Prvi period od 17. stoljeća i izgradnje prve najstarije džamije u zajedničkom naselju Orahovica koja je izgranena na krajnjem sjevernom dijelu današnje Mjesne zajednice D. Orahovica i džemata Orahovica-Rijeka, pa sve do izgradnje druge džamije na prostoru današnje MZ Gornja Orahovica 1847. godine.
2. Najvjerovatnije negdje u tom periodu je i došlo do administrativne podjele do tada zajedničkog naselja Orahovice na Gornju i Donju Orahovicu. Možda se ova podjela desila i kasnije za što ne postoje valjani dokazi, ali pouzdano se zna na osnovu historijskih karata na kojima je to upisano da je Orahovica sigurno bila podijeljena na Gornju i Donju Orahovicu 1885. godine. Prema tome, izgradnjom druge džamije u Orahovici 1847. godine počinje drugi period u transformaciji džemata Donja Orahovica
3. Treći period se vezuje za gradnju džamije na Klancu 1968. godine i
4. Četvrti period od početka izgradnje nove džamije u Centru

Džemat Stjepan Polje – Centar jedan je od najmalđih džemata na prostoru Medžlisa IZ Gračanica. Formiran je 15. maja 2009. godine i time je postao jedan od tri džemata koliko ih djeluje na prostoru MZ Stjepan Polja. Džemat je nastao teritorijalnim odcjepljenjem dijelova druga dva džemata na prostoru MZ Stjepan Polje. Ideja za njegovo formiranje javila se u godinama poslije potpisivanja dejtonskog sporazuma kada je općina Gračanica zakonskim aktom dozvolila stanbenu izgradnju u području „polje“, čime je poništena prethodna odluka o izgradnji na tom području. Tada dolazi do masovnije izgradnje stanbenih objekata što je uzrokovalo porast broja stanovništva na tom području. Zbog udaljenosti džamija u već postojećim džematima (Stjepan Polje I i II) sve ozbiljnije se počinje razgovarati o izgradnji nove džamije na dijelu MZ-a u prostoru „polja“. Tako je 20. marta 2008. na inicijativu privrednika iz MZ – a organizovan prvi sastanak na temu izgradnje nove džamije. Tri mjeseca nakon toga proučena je temeljska dova i počela sa izgradnjom nova džamija. Za nepunih godinu dana (tačnije nešto manje od 11 mjeseci) izgrađena je nova džamija u MZ Stjepan Polje, čime su se stekli uslovi za formiranje novoga džemata na području Medžlisa.

U dogovoru sa predstavnicima Medžlisa i džemata Stjepan Polje I i II, određene su granice novonastalog džemata. 15. maja 2009. godine, klanjanjem prve džuma – namaza, sa radom je počeo novi džemat na području Medžlisa IZ Gračanica pod nazivom džemat Stjepan Polje – Centar. Dekretom Rijaseta IZ BiH za prvog imama novoformiranog džemata postavljen je Abdulah ef. Husić, prof. islamske teologije.
Današnji imam džemata je Mustafa ef. Drndić.

Svečanim programom 14. Juna 2009. godine u prisustvu velikog broja vjernika džamija „Centar“ je svečano otvorena i predata u vlasništvo IZ BiH.

Zajedno sa Džamijom, napravljeni su i istoga dana svečano otvoreni i prateći objekti (mektebska učionica, abdesthana i imamski stan).

Važno je napomenuti da džemat Centar ima stalni porast broja članova iz gore navedenih razloga (sve više stanbenih objekata se gradi upravo na teritoriju džemata Centar).

Dzemat Stjepan Polje II je, relativno mlad džemat.Do 1970. godine bio je u sastavu džemata Stjepan Polje.Lokalni zajednički vjerski život i mektebska nastava se izvodila u mektebu. Imamsku dužnost su obavljali imami bez postavljenja. Mekteb je, 1924. godine sagradio Avdo ef.Avdić sa svojim džmeatlijama i u njemu obavljao noćne vaktove.Poslije Avde ef., dužnost imama, do 1958. godine, obavljao je Osman ef.Kahrimanović. Potom na dužnost imama dolaziMahmut ef. Softić kojisa svojim džematlijama počinje gradnju džamije.

Sa završetkom džamije, 1970. godine,formira se džemat koji se odvaja od džemata Stjepan Polje i nastavlja samostalno funkcionisati. Mahmut ef. Softić jeostao u ovom džematu na dužnosti imama cijeli radni vijek.Naslijedio ga je  2000. godine  imam, Džemal ef. Softić. Današnji imam džemata Stjepan polje II je Ibrahim ef. Hadžiomerović.

Trenutno predsjednik džematskog odbora je Avdić Adil a sam džemat Stjepan Polje II ima 380 članova. U posljednje vrijeme, uspješno su sprovedene, pažnje vrijedne akcije. Prije svega, uspješno je rekonstruisana džamija koja je u ratu pretrpjela teža oštećenja. Također su sagradili modernu gasulhanu,abdesthanu sa mokrim čvorom i veoma dobro opremljenu mektebsku učionicu.

Vjerski život se odvija na zapaženom nivou a za svaku pohvalu je mektebska nastava koja bilježi dobre rezultate. Džemat, Stjepan Pojle II ima lijepo uređenu vakufsku kuću na kojoj su, također napravljene prilično skupe intervencije.Oko 40 dunuma kvalitetne vakufske zemlje, je vrijedno spomena te tri lijepo uređena mezarja i jedno novo koje treba da se otvori.

Džemat Stjepan Polje I (jedan) je najstariji džemat od tri džemata koliko ih sada ima u mjesnoj zajednici. Zapravo, ovaj džemat je bio jedini džemat a onda kada su se stvorili uvjeti za formiranje još jednog džemata formiran je džemat Dedići, danas poznatiji kao Stjepan Polje II (dva). Od oba ova džemata nedavno je formiran još jedan džemat Stjepan Polje Centar.

Nije poznato kako je funkcionisao džemat prije gradnje džamije. Vjerovatno, slično drugim i u ovom džematu se zajednički vjerski život odvijao u jednom ili više mekteba. Ono što se pouzdano zna jeste da je gradnja prve džamije u Mejremićima započela u maju 1932. a završena 12.8. 1933. godine. Džamija je izgrađena na Dugoj njivi koja je bila u vlasništvu Huse Mehinovića. Kao i u drugim džematima, džamija je bila omanja i drvena, odnosno drvene konstrukcije popunjene šeperom i oblijepljena zemljom. Zbog dotrajalosti a i zbog potrebe za većom džamijom, mještani odnosno džematlije su ovu džamiju srušili 1974.godine. Izgradnja nove (Džedid) džamije započela je 3.5.1974. a zvršena 30. 8. 1975. godine. Ova džamija je mnogo veća od stare džamije te monumentalnog, potkupolnog stila.

Na džamiji je bilo nekoliko adaptacijskih intervencija. Prva intervencija je izvršena 1985. godine na munari koja je zbog fabričke greške na cigli počela da se osipa. Ubrzo nakon sanacije munare, uslijedio je rat. Džamija je bila posebno privlačna meta četničkom agresoru. Sa svojih topovskih, tenkovskih, raketnih i minobacačkih uporišta obasipalisu džamiju raznim projektilima.Munara je pogođena sa nekoliko granata, kube je toliko devastirano da se morao bakar u potpunosti promjeniti. Kroz džamiju je prošlo nekoliko granata tako da se moralo prići potunoj adaptaciji džasmije. Mehmed ef. Ahmetović je bio sudionik svih spomenutih ratnih zbivanja.

U ovom džematu, imamsku dužnost su obavljali: hfz. Idriz ef. Omeragić, prvi imam, potom ef. Avdagić, ef. Kardeš, Ahmet ef. Mujkić, hfz. Ibrahim ef. Softić punih 40 godina i najposle, od 1981. godine do 2020 godine imam Mehmed ef. Ahmetović. Današnji imam je Nedžmudin ef. Ahmetović.

Od same izgradnje nove džamije, obavlja se beš vakat namaz ikvalitetna vjerska pouka. Za kvalitetnu vjesku pouku ili mektebsku nastavu zaslužni suhafiz ef, Softića, u svoje vrijeme cijenjen kao izrasliji alim, i Mehmed ef. Ahmetovića. Iz mekteba je izašlo na stotine učača Kur'ana. O ovom podatku postoje i pisani dokumenti, (diplome na vjerskim takmičenjima), kao i pismena pohvala Mehmed ef. Ahmetoivću od strane Muftije Husein ef. Kavazovića. Rad vjerske pouke ocijenio je najvećom ocjenom ( 5 )

Od džemata u Mejremićima nastala su još dva džemata: Džemat Dedići (Stjepan Polje II) i džemat Stjepan Polje Centar.

Džemat Mustafići samostalno postoji od 1.1.1991.godine kada je izdvojen iz džemata Babići u istoimenoj mjesnoj zajednici.Aktivnosti na  formiranju ovog džemata kao i na izgradnji džamije počele su još davne 1983.godine kada je u mahali Mustafići uvakufljeno zemljište na kome je 1984. godine izgrađen imamski stan a poslije i džamija.Ovaj imamski stan služio je kao mekteb do izgradnje džamije.Ove aktivnosti započeo je imam u penziji, a nekadašnji imam Babića rahmetlihadži Osman ef. Mešanović koji ima velike zasluge za formiranje ovog džemata i izgradnju džamije.

Džemat Mustafići nalazi se pod padinama Sijedog Krša i Visa i proteže se do Gračanice sa kojom se i veže mahalom Bahići. Sa lijeve strane se nalazi džemat Malešići a sa desne džemat Babići od koga ga razdvaja Babićki potok.U sastavu ovog džemata nalaze se mahale:Omerbašići,Mustafići,Borici,dio džematlija Kahvedžija,Bahića i Fazlija.

Ovaj džemat broji oko 280 brakova tj. članova.Džemat Mustafići ima džamiju koja se nalazi u mahali Mustafići čija gradnja je počela 1988. a završena 1990. godine da bi munara bila izgrađena u ljeto 1991. Svečano otvorenje džamije obavljeno je 7.9.1997.godine. Tokom rata,  munara je pretrpjela gelerska oštećena. Usljed zavlačenja vode i njenog smrzavanja u oštećenjima, došlo je do osipanja bloka munare. Moralo se nešto poduzimati. Odlučeno je da se izgradi nova munara što je i realizovano 2008.godine.Nakon toga izvršena je zamjena drvene stolarije zbog dotrajalosti promjenjena sa novom plastičnom. Ovim je promjenila svoj prvobitni  izgled ali  je postala uslovnija.Sa uvođenjem grijanja, 2011.godine, zaokruženi su radovi, na upotpunjenju uslovnosti džamije.

U mahali Omerbašići 2005.godine, izgrađen je novi mesdžid  koji služi za obavljanje mektebske pouke i klanjanje teravih namaza.Svaka mahala ima svoje mezarje u kome se vrši ukop umrlih.Imamsku dužnost u džematu Mustafići, od njegovog osmutka, obavlja Ahmet ef .Mustafić koji je rodom iz ovog džematu.  Iz ovog džemata  potječe i sadašnji glavni imam medžlisa Gračanica, prof.Smajo ef.Mustafić koji je službovao kao imam u džematu  Babići,a takođe  imamo jednog svršenika BBM u Tuzli Šehić Muharema, a Avdić Meho je učenik četvrtog razreda BBM u Tuzli .Aktivnosti u vjerskom životu provode se redovno uz nastojanje da se poboljšaju.Džemat Mustafići spada u red manjih džemata na području  medžlisa Gračanica,ali se kroz svoj dvadeset dvogodišnji  rad dokazao  kao vrijedan,aktivan i uspješan džemat.

Škahovica je jedno od dvadesetak naselja i mjesnih zajednica na području  općine Gračanica. To je relativno staro naselje, srednje veličine sa tipičnim  odlikama jednog bošnjačko-muslimanskog naselja. Nalazi se sjeverno od grada Gračanice, na udaljenosti 2-4 km. Mahale Škahovice se nalaze na blagim i osunčanim padinama južnih obronaka planine Trebave.

Vrlo detaljnu sliku izgleda naselja Škahovica, krajem 19. i početkom 20. stoljeća, možemorekonstruisati na osnovu službenih popisa i drugih arhivskih dokumenata iz perioda austrougarske uprave. Prema popisu iz 1879. godine, Škahovica ima 49 kuća i 341 stanovnika, 1885. g. 50 kuća i 321 stanovnika, 1895. g. 74 kuće i 397 stanovnika i 1910. g. 91 kuću i 461 stanovnika. Na samom kraju 19. stoljeća, u Škahovici je bilo šest, potpuno formiranih mahala kao manjih tradicionalno-urbanih cjelina: Hasanovići, Strana, Gornja mahala, Avdići, Iljazovići i Čozalovo Brdo.Danas Škahovica ima oko 370 domaćinsava i 1500 stanovnika,  13 mahala i to Polje,Nurkići,Avdići,Iljzovići,Čozalovo Brdo,Centar,Okići,Smajlovići,Smajići,Delići,Softići,Ahmetagići i Okanovići.

Pouzdano se zna da je početkom 19 stoljeća u Škahovici postojao mekteb koji je za svoje potrebe (uzdržavanje) imao vakuf koji je ostvarivao prihode u iznosu od 200 kruna.Zgrada najstarije džamije u Škahovici je izgrađena 1936. godine i imala je drvenu munaru,a svećano otvorenje ove džamije je upriličeno naredne 1937 godine.Ova džamija je skoro 50 godina (uz određenu adaptaciju) bila centar verskog života u džematu Škahovica.Nova džamija u  džematu  se počela graditi 1984 a svečano otvorenje je bilo 1987 godine. Uz dogradnju abdesthane,gasulhane iučionice za mektebsku nastavu, džamija po svim zahtjevima  zadovoljava potrebe džemata.

Zbog svoje specifičnosti (geografske) u džematu postoje i dva mekteba i to u Avdićima koji je najstariji vjerski objekat u džematu i u naselju te Polje koji je novije gradnje sa svim potrebnim pratećim sadržajima; abdesthanom igasulhanom.Izgradnja ovog mekteba je trajala od 1998. pa sve do 2007. godine kada je i zvanično počeo sa radom.Danas se u ova dva mekteba obavljaju teravih namazi i povremeno klanja neki od dnevnih namaza.Prema kazivanju starijih džematlija u ovo džematu su službovali sledeći imami:Huska ef. Delić,Suljo ef. Mahmutović,hfz. Kasim ef Spahić,Mustafa ef. Mahmutović,Mustafa ef. Smajlović i sadašnji imam Almir ef. Džinić.Vjerski život u džematu se odvija bez nekih većih problema s nastojanjem da ga poboljšamo u svakom segmentu.

Džemat Lohinja je udaljen oko pet km od Gračanice u pravcu Tuzle. Danas ima oko 400 članova.Prema kazivanju starijih mještana, zajednički vjerski život se odvijao u mektebu. U njemu su se klanjala teravih-namaz i izvodila mektebska nastava.Za džemat koji je brojao 45 domaćinstava, ovaj mekteb je zadovoljavao minimalne potrebe. Vrmenom mekteb je dotrajao i postao neuslovan pa su džematlije, 1930. godine izgradili novi mekteb a u neposrednoj blizinu vakufsku kuću.Vakufsak kuća je srušena 1961. godine,kada je sagrađena druga, a mekteb je bio u upotrebi sve do 1988. godine.Prvi stalni imam u Lohinji bio je Mujkić Mustafa koji je službovao od  1930-1933. godine.

Imamsku dužnost, u ovom džematu su obavljali i hafiz Šestan, hafiz Nurija Spahić, kratko vrijeme Muhibija Topčagić a potom Alija Zaketović za čijeg vremena,1983. godine, počinje gradnja džamije koja je trajala u periodima  sve do 1989. godine. Uz džamiju je 1991. godine podignuta  37 m visoka betonska munara sa šerefom neobičnog izgleda.

U ratnom periodu 1992.-1995. godine džamija je nekoliko puta granatirana i znatno oštećena.Nakon rata pokrenuta je akcija adaptacije džamije, sanirana su oštećenja,izvršeni završni radovi i, 31.08.1996. godine organizovano svečano otvorenje džamije.Uz džamiju je izgrađena i nova vakufska kuća, kao i pomoćni objekat-gasulhana.

Džemat Lohinja ima i značajne vakufske posjede i to: 32 dunuma obradivog zemljišta i 40 dunuma šume.Stanovništvo se uglavnom bavi poljoprivredom.

Imamsku dužnost u ovom džematu od 1995. godine do danas  obavlja Zihnija Mehinbašić.